Its the time of the month again... The melancholic stages of my months... I blame it on hormones... But does it really have anything to do with what I'm feeling? I hate this... For no reason at all I felt like crying... Then I find reasons... Reasons I only laugh at most of the times... But why does it always comes? And this time I found the reason on one of the songs by Smokey Mountain... But can I wait that long just like the songs says? Then it hit me... Maybe I shouldn't wait anymore... Just accept my fate and move on...

Kahit Habang Buhay
(R. Cayabyab)

Nakakalito ang mundo
Kung sino'ng mahal mo
Siyang ayaw sa iyo
Huwag sanang masayang
Itong damdamin kong
Laan sa iyo

Paano naman ako
Kay tagal ko ng umiibig sa 'yo
Huwag sanang masayang
Itong damdamin kong
Laan sa 'yo

Chorus:
Kahit habang buhay
Maghihintay ako sa 'yo
Kahit pa maglaho ang mundo
Kahit habang buhay
Maghihintay ako sa 'yo
Asahan mong hindi magpapalit
Itong damdamin ko
..ko

Paano naman ako, oh woh
Nakakalito ang mundo
Kung sino'ng mahal mo
Siyang ayaw sa 'yo, woh, who...
Kung sinong mahal mo
Siyang ayaw sa 'yo


Hinding-hindi magpapalit
Hinding-hindi magpapalit
Itong damdamin ko.